θέατρο παραφώνου

- Mε ρώτησες και σου απάντησα
- Ζητάω μια καθαρή εξήγηση
- Και εγώ στην δίνω. Τι κρίμα που οι λέξεις μου αυτή τη βδομάδα βγαίνουν ανάποδα.
- Ναι καλά, και την προηγούμενη ήταν άηχες αλλά ήσουν ξεκάθαρος
- Και τώρα νομίζεις πως σου κάνω πλάκα;
- Ναι.
- Καλά νομίζεις
- Είδες που δεν είσαι δίκαιος τώρα;
- Είμαι δίκαιος μόνο με τους άδικους
- Γιατί;
- Μόνο αυτοί καταλαβαίνουν πόσο άδικο είναι να είσαι δίκαιος σε ένα κόσμο που θεωρείται αδικία η έλλειψή δικαίου
- Μα τι είναι αυτά που λες πια; Παραληρείς…
- Θυμάσαι τότε, το καλοκαίρι στην … (η παύση να είναι φυσική σαν να έχει ειπωθεί όνομα);
- Φυσικά! Είχαμε περάσει τόσο ωραία. Ήμασταν όλη η παρέα εκείνο το καλοκαίρι. Δεν έλειψε ούτε ένας. Ακόμα και ο βλάκας ο … (παύση-ονομασίας) ήταν μαζί. Μέσα στη βρώμα γυρνάγαμε, θυμάσαι; Αλλά δεν μας ένοιαζε. Και εκείνες οι ντουζιέρες… τίγκα στα σκατά, θυμάσαι; Τελικά αυτοί οι …. (παύση-ονομασίας) είναι πολύ βρωμιάρηδες. Τα βράδια… αχ εκείνα τα βράδια έξω από τις σκηνές… θυμάσαι τη φάση που….
- (Την διακόπτει απότομα) Σκάσε! Βούλωστο! Ηλίθια. Εκείνο το καλοκαίρι ήταν το χειρότερο της ζωής μου. Όσο σκέφτομαι πόσο αηδιαστικά χαρούμενοι ήμασταν με πιάνει αναγούλα. Εκείνο το καλοκαίρι ηλίθια εγώ πέθανα.
- Μα τι λες; Είσαι μαλάκας; Αν είχες πεθάνει εγώ δε θα ήμουν εδώ μαζί σου σήμερα; (σκύβει το κεφάλι της για λίγο σαν να προσπαθεί να συνειδητοποιήσει κάτι, για μερικά δευτερόλεπτα και τινάζεται πάνω κοιτώντας τον με οργή) Εγώ είμαι ηλίθια ρε ηλίθιε; Ε; εγώ; Εγώ που δεν έκανα ποτέ μα ποτέ κάτι για εσένα; Εγώ που όποτε μου ζήτησες τη βοήθεια μου δεν στην έδωσα ποτέ; Εγώ που υπήρχα για να καταστρέφω κάθε σχέση σου; ΕΓΩ;;; Είσαι τόσο μα τόσο άδικος;
- Τελείωσες;
- Όχι! Έχω πολλά να μη σου πω! (κάνει κύκλους γύρω του σαν διανοούμενος που προσπαθεί να βρει λύση για την ύπαρξη του θεού) Καταρχάς δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ να σου πω ότι σκότωσα την μάνα και τον πατέρα σου. Δεν θα μάθεις ποτέ πως εγώ ήμουν ο δολοφόνος. Δεν πρόκειται να μάθεις καμία λεπτομέρεια. Νομίζεις πως θα σου πω ότι με είχε καλέσει σπίτι για να μου μιλήσει για εσένα; Σιγά μη σου πω. Θα τα πάρω όλα μαζί μου στο τάφο μου. Δεν πρόκειται να μάθεις ποτέ πως εγώ σε αγάπησα περισσότερο από …. (κενό). Σε λάτρεψα σαν θεό αλλά ποτέ δε σε άφησα να καταλάβεις το παραμικρό μαλάκα. Δε σου άξιζε να αγαπηθείς. Δε σου άξιζε να αγαπηθείς και να το γνωρίζεις. Δε θα σου πω πως ακόμα και η μάνα σου σε μισούσε. Δε θα μάθεις ποτέ ότι ευχόταν κάθε βράδυ να ξυπνήσει το πρωί και εσύ να έχεις πνιγεί με τις κορδελίτσες που σου έβαζε μέσα στη κούνια. Δεν θα μάθεις ποτέ.
- Καλώς. Τώρα τι άλλο απομένει; Να μου πεις πως η ζωή είναι ακόμα ωραία; Ότι οι άνθρωποι αγαπούν και πως κάθε μόριο στο σύμπαν δημιουργεί ενώσεις; Είσαι τόσο φαιδρή.
- Μαλάκα
- Έχεις ωραία βυζιά. Έχεις ακόμα ωραία στητά βυζιά. Τα θυμάμαι από τότε. Όταν έπιανα τα βυζιά σου όλος ο κόσμος βρισκόταν στα χέρια μου. Θυμάσαι που σου έλεγα πόσο μαλακία θεωρία είναι ότι ο θεός παίζει ζάρια; Ο θεός αν είναι θεός θα έπρεπε να παίζει με τα βυζιά σου. Τα ζάρια πέφτουν στο πάτωμα ενώ τα βυζιά σου παίζουν με την βαρύτητα και την κερδίζουν.
- Είναι ακόμα ωραία;;; λες αλήθεια;; σαρέσουν ακόμα; Πιάστα; (οι παλάμες του χουφτώνουν κυκλικά τον αέρα σε απόσταση αναπνοής από το στήθος της)
- Είναι.
- Το λες αλήθεια; Σου αρέσουν;
- Είναι μεγάλα και στητά σαν της ….. (παύση)
- Λες ψέματα
- Λέω αλλά τα βυζιά σου δεν είναι συνηθισμένα. Όταν τα χουφτώνεις για πολύ ώρα καταλαβαίνεις γιατί είναι πάντα τόσο στητά. Νιώθεις το φτερούγισμα τους. Πολλά μικρά αηδιαστικά φτεράκια που πλαταγίζουν στον λιπώδη ιστό προσπαθώντας να βρουν την έξοδο (ακούγονται μύγες). Τελικά έχουν δίκιο όταν λένε πως ένα κιλό λίπους γίνεται ελκυστικό μόνο όταν έχει μια ρώγα πάνω του.
- Και η μάνα μου έτσι ήταν. Τα είχε μεγάλα και στητά. Δεν άφηνε το μπαμπά να της τα ζουλάει. Βλέπεις ήταν κυρία (με ειρωνεία), γαμιόταν μόνο με ντελικάτους πούτσους και τα χέρια του μπαμπά εκτός ότι είχαν πάρει το μυστρί εργολαβία ήταν και σκληρά σαν ξεραμένα σύκα. Αναρωτιέμαι τι της βρήκε και την παντρεύτηκε. Ξινή, σκύλα, κοκέτα, κοντούλα με ζουμερό κώλο και με μεγάλα στητά βυζιά σαν και τα δικά μου…
- Αυτά τις βρήκε! Και εσύ κατά λάθος τους φορτώθηκες. Δεν σε ήθελαν ποτέ. Κανείς δεν σε ήθελε. Ακόμα και εγώ σκέφτομαι αν όντως ήθελα εσένα ή τα στητά βυζιά σου
- Σ’ αγαπώ. Πάντα σε αγαπούσα. Είχες έναν τρόπο να σκορπίζεις θλίψη στους γύρω σου. Κανείς δε μπορούσε να δημιουργήσει τέτοια ανησυχία σε άλλον. Μονάχα εσύ κακέ μου (με πολύ τρυφερότητα το κακέ μου)
- Πάψε σου λέω
- Μόνο εσύ με τα γλυκά λογυδριακά σου σφάλματα που με συνωμοτική θέρμη άδραχνες πάνω σε καμβάδες πόνου και πόθου εκείνα τα μοναχικά βράδια…
- Γδύσου! (βγάζει το πουκάμισο της)
- Εσύ ήσουν εκείνος που μίσησα με τόση απεριόριστη αγάπη. Ότι και αν βγήκε ποτέ από το στόμα σου ήταν ζυμωμένο με το ψέμα….
- Βγάλε το σουτιέν σου θέλω να πιάσω τα βυζιά σου τώρα! (βγάζει το σουτιέν της)
- Ξέρεις γιατί σε μισώ τόσο πολύ που σχεδόν αγγίζει τα όρια της αγάπης;
- Σκάσε πια και βγάλτα όλα βρώμα
- Γιατί είσαι ο μόνος άνθρωπος που περπάτησε από την μέρα της γέννησης του στα μονοπάτια της καρδιάς. Τα ψέματα σου είναι ό,τι πιο αληθινό έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου. Αλήθεια θυμάσαι πότε γεννήθηκες;
- Πρώτη Απριλίου 1969. Γύρνα να σε δω τώρα, τελείωνε!
- Ακριβώς για αυτό σε αγαπώ. Γεννήθηκες ψεύτης. Τι πιο αληθινό από αυτό.
- Βρωμάς. Φύγε. Ζέχνεις αναμνήσεις, αγκομαχητά, και αλμύρα. Είσαι τόσο αηδιαστική. Κοιτάξου στο καθρέφτη και πες δυνατά «Είμαι μια βρωμιάρα! Είμαι τόσο πολύ που κανένα νερό δεν μου αξίζει.»
- (Τον κοιτάει δακρυσμένη)
- (Την χαστουκίζει)
- Για σένα είμαι μια βρωμιάρα. Είμαι τόσο πολύ που κανένα νερό δε μου αξίζει. (Μπαίνει το ρεφραίν από το Water of love των Dire Straits)
- (Απαγγέλει) Για σένα έδρεψα τα αυγινά στάχυα της ζωής. Με μια δύσθυμη κατάρα να ίπταται και να θρονιάζεται στα υπέρθυρα της ψυχής μου…(Συνεχίζει ημίγυμνη και γονατισμένη μπροστά του την απαγγελία) Για σένα δηλώθηκα σαν γητευτής του χάους και υπέρμαχος μιας ακατανόητης ,για τις δυνατότητες μου, γνώσης του όλου. Διάβολε! για σένα, πήγα μέχρι το περίπτερο και ας βαριόμουνα. Για σένα, μάζεψα ασφόδελους, απ’των αξέχαστων στιγμών μου τα μυθικά λιβάδια. Και συ, μονάχα ζήτησες την συγκατάβαση των άτεγκτων βλεφάρων μου για τον μικρό σου ορίζοντα, και μια αγάπη έστω και νοθευμένη με της απάθειας το μίασμα. Με θάνατο στα χείλια είπαμε το ¨ναι¨ της άρνησης.
- Πάντα αγαπούσα αυτόν τον στίχο;
- Ποιον;
- Αυτόν που ποτέ δεν κατάφερες να γράψεις.
- Είσαι τόσο αληθινά κακός…
- Είμαι τόσο κακά αληθινός. Εσύ όμως τι είσαι; Ε;; Πες μου επιτέλους τι σκατά είσαι; Ένα δουλικό σκέψεων αποτυχημένων εραστών; Μια καρφίτσα από πλατίνα ανάμεσα σε πρόκες; Τι;;;; Εγώ φταίω για όλα, εσύ όμως φταις για τίποτα! Ναι το παραδέχομαι, υπήρχαν στιγμές που ζήλευα την ευφυΐα σου, το ξεχορτάριασμα στους τάφους των περασμένων σου ζωών, τις αναμνήσεις σου. Δεν είχα ποτέ μου αναμνήσεις, μόνο φαντασιώσεις. Φαντασιώσεις που ζωντάνευαν κάθε βράδυ που έμενα μόνος μου. Ήθελα να με αγαπήσουν, να με κάνουν θεό, να είμαι ο μοναδικός όλων. Μετά ήρθες εσύ. Και τα έκανες όλα να μοιάζουν με εφιάλτη. Που βρήκες τόση καλοσύνη; Γιατί να είσαι καλή; Είναι κακό να είσαι καλός δε το ξέρεις; Το καλό πρέπει να πεθάνει μαζί σου. Η ύπαρξη σου δημιουργεί αναφυλαξία στο σύμπαν. Με τρομάζεις με την τόση καλοσύνη σου. Το καλό δεν θα έπρεπε να τρομάζει έτσι δεν είναι; Εμένα όμως με τρομάζει τόσο πολύ που είμαι έτοιμος να αυτομολήσω στην μεριά του. Είναι προτιμότερο να είμαι με τους δυνατούς. Δεν θέλω να τρομάζω άλλο. (κλαίει)

value="search Discogs" size="10" />

ANTonIn_ARTaud's Profile -
Get This Widget

Sandman Goes to Hell to claim his Helmet from Arch - Demon Choronzon

Πόσοι θα πέθαιναν
Για να τους αξιώσεις
Με ένα σου τρυφερό ή έστω λάγνο κοίταγμα;
Και συ που μου ταχεις σχεδόν
Αφιερώσει όλα σου...
Πόσες ζωές πρέπει εγώ να πεθάνω;

~ΤΟ ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΟΥ ΖΩΣ ~ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΚΡΙΤΗ

Μια αυτόματη γραφή από τον Austin Osman Spare (eley8erh metafrash Manos Artaudpoulos)


ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Κάνε το Θελημα σου


Μαγικά ρευματα περνουν καθως ο μεγας τροχός γυρίζει ατερμονα μπρος και πισω, οδηγουμενος απο λέξεις ισχύος των οποίων η προέλευση ειναι ανυπολόγιστη. Ο Spare ηταν ενας φυλακας στο κατώφλι. Η ΑΓΑΠΗ του Χριστού είχε εξαντλησει τη δυναμη της. Απλώθηκε στη γη σαν σαβανο εκει οπου καποτε ηταν μια λαμπερη και αστραφτερη επωδός απελευθερωσης. Κατω απο αυτό το σαβανο ο σκορπιος ανεθρεψε το ενδιαφερον στο οστεοφυλακιο της σηψης. Τερατα εγερθησαν και διαβηκαν τη γη, μεταμφιεσμενα σε αντρες και γυναικες. Ο ποιμην βρεθηκε μπροστα σε ενα χοιροστασιο. Μιλουσε στα γουρουνια σε ακαθαρτους αιθερες. Οπου καποτε υπηρξε ο Λογος του Ορους, τωρα χρειαζεται ο Λογος του Κοπρου.

Ο Ζως καταβροχθιζει τη προσηνεια και τα καταλοιπα του φερουν το ονομα της Αμφισβητησης. Ο Ζως παιανιζει την εισβολη του Κτηνους οπως καποτε ο Ιωαννης ο Βαπτιστης ανοιξε το μονοπατι για τον Χριστο. Τουτη τη φορα ομως δεν ειναι η κεφαλη του προφητη που προσφερεται επι πινακι.

Μην αδιαφορεις. Ο υμνος της Βιβλου Λ δυναται, υπο το αγγιγμα του Κρονου, να στρεψει τη μελωδια του προς τα εσω και να μετατραπει σε επικηδειο της Ψυχης. Αν υπαρχει εστω τιποτα να μαθευτει τοτε ειναι αυτο...ειμαστε οι υποκριτες στους οποιους μιλαει ο Ζως. Δεν υπαρχει καμια ελπιδα. Ο Μεγας Τροχος γυριζει. ‘Ο,τι αγαπουμε και θελουμε ειναι οι κοκκοι που εχει αλεσει.
Τιποτα δεν απομενει.

Θεληση ____ Αγαπη

Louis Martinie (S.M.Ch.H. 353) Εαρινο Ηλιοστασιο, 1985



~ΤΟ ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΟΥ ΖΩΣ ~ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ

Εχθρικος στην αυτοτιμωρια, οι ματαιες δικαιολογιες ονομαζονται αφοσιωση, ο Ζως ακονιζε το πνευμα του, μιλωντας φωναχτα προς τον εαυτο του. Και καποια στιγμη, επιστρεφοντας στην οικεια συναισθηση, ενοχληθηκε οταν παρατηρησε ενδιαφερομενους ακροατες-μια πλεμπα ακουσιων επαιτων, αποκληρων, πόρνων, παιδεραστων, φουσκωμενων κοιλιων και νοσουντων-βδελυγματα που εξασφαλιζονται στους πολιτισμους. Η ενοχληση του ηταν μεγαλη, ενω αυτοι εξακολουθουσαν να τον περιτριγυριζουν βοωντας: ΚΥΡΙΕ, ΘΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ! ΔΙΔΑΞΕ ΜΑΣ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ!

Kαι κοιτώντας με πικρια, τον γεματο ελπιδα οχλο Πιστων, κινησε για τη Κοιλαδα του Στυς, προκατειλημενος εναντιων τους ως ΟΠΑΔΟΙ. Και οταν ενιωσε πληξη, ανοιξε το στομα του με χλευασμο και αποκριθηκε:-

Ω, εσεις που το μελλον σας βρισκεται σε αλλωνων χερια! Τουτη η οικειοτης σας επιτρεπεται οχι απο δικη σας βουληση - αλλα απο την αδυναμια μου. Αναγνωριστε με με το ονομα Ζως ο Αιγοβοσκος, σωτηρα του εαυτου μου και αυτων των πραγματων που ακομα δεν οικτιρω. Εσεις απροσκλητοι ακουσατε το μονολογο μου. Υποφερετε λοιπον το Αναθεμα μου.

Ποταποι κοιλιοδουλοι! Γλιστρησατε εσεις στα δικα σας περιττωματα; Παρασιτα! Εχοντας κανει το κοσμο μια αθλιοτητα, εχετε την εντυπωση οτι αξιζετε για το παραδεισο;

Με την επιθυμια σας να μαθετε- νομιζετε πως θα αποφυγετε να πληγωθειτε ενοσω βιάζετε την αγνοια σας; Γιατι οπως το θετω εγω, ακομα περισσοτερα απο αμαθεια θα βγουν προς τα εξω! Επιβαρυνοντας οχι τη σοδεια της αδυναμιας μου, να ικανοποιησω τις μπουχτισμενες με ηθικη επιθυμιες σας;

Εγω, που διασκεδαζω το σωμα μου με ακαταπαυστο περπατημα, θα προτιμουσα να συναναστρεφομαι με λυκους απο το να εισελθω στα μολυσμενα σπιτια σας.

Συναισθηση...θρεψη...μασημα...αναπαραγωγη...! Αυτος ειναι ο τυφλοσουρτης κυκλος σας. Δημιουργησατε εναν περιεργα αιματινο κοσμο για την αγαπη σας προς την επιθυμια. Θα αλλαξει τιποτα εκτος απο την αξιομεπτη διαιτα σας;

ΟΝΤΑΣ ΟΛΟΙ ΚΑΝΙΒΑΛΟΙ, τι κρεας τοτε εγω να προσφερω; Εχοντας καταβροχθισει τους νεκρους εαυτους σας γευομενοι και την παραμικρη βρωμια, εποφθαλμιειτε να κατασπαραξετε και την διανοητικη παρορμηση του μυαλου μου;

Τι αποκομισατε απο την διαμαχη σας...; Εσεις που διατεινεστε πως η αναπαραγωγη σας ειναι το θεμεθλο, ειστε τα σκουπιδια της ενδεικτικης δημιουργιας, επιστρεφοντας ξανα στην πρωιμη απλοτητα, στη λιμα για να αναπτυχθειτε και να συνειδητοποιησετε οτι δεν ειστε τιποτα. Εχετε μπερδεψει τον χρονο με το εγω. Νομιζετε πως μπορειτε να χαλιναγωγησετε το σπερμα συναισθηματικως; Aρνειστε τη σεξουαλικοτητα με φιγουρατζιδικες ηθικες, επιβιωνετε μεσω της σφαγης, προσευχεστε σε ανωτερους ηλιθιους- οτι τα παντα ειναι κατορθωτα, σε σας ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟΙ.

Διοτι επιζητειτε σωτηρες ανικανους για την απολαυση.

Πραγματικα, ευκολοτερο ειναι για τους τρελους να εισελθουν στο Παραδεισο απο τους ηθικα λεπρους. Τι διαφορα εχει η Ζωη απο το Θανατο; Σε τι διαφερει το ονειρο απο τη πραγματικοτητα; Γνωριζετε κατι παραπερα απο την ιδια σας τη δυσωδια; Ό,τι γνωριζετε, εχετε την αισθηση οτι το ξερετε καλα; Με ευχαριστηση θα παραμεινω σιωπηλος. Παρολ΄αυτα τοσο ανεκτικος ειναι αυτος ο Ηλιος που ξεπροβαλει για να με κοιταξει, και η ανεπαρκεια μου προερχεται απο την δυσαρεσκεια μου προς εσας
Συγχωρεστε με
. . . . . . . αλλα καταραμενοι να ειστε πρωτου εξασφαλισετε φρεσκιες δικαιολογιες για μενα!

Αναθεμα στους αναστηθεντες! Λετε να υπαρχει μονο ψυχη και σωμα;

Δεν υπαρχει τιποτε περα απο την υπαρξη; Ουτε μια αποκτηση περα απο τη συναισθηση και την επιθυμια του Θεου απο τουτη την εκρηξη ενος καταβροχθιζοντος σμηνους δεν ειστε;

Α, επικροτησατε τις δικες σας δικαιολογιες, καγχαζοντας μεταξυ των δαγκωματων! Ο Παραδεισος αδιαφορει για την σωτηρια ή την καταστροφη σας. Η αφελης σας αγυρτεια σας αφηνει αδρανεις μπροστα σε μια αλλοκοτη μοιρολατρια! Τι! Ειμαι εγω εδω για να συνεισφερω στην αυταπατη σας, να βελτιωσω τα παρηκμασμενα κορμια σας, να διατηρησω την θρηνωδη σας αποθεωση προς εαυτον;

Το μπηξιμο του σπαθιου, οχι την σωτηρια κομιζω!

Μηπως ειμαι ο χοιροβοσκος σας, και ας οδηγω αιγες; H απολαυση μου δεν αποκτιεται αναμεσα σε παρασιτα με ματαιες ιδεες-με ελπιδες και φοβους απαραδεκτης σημασιας.Δεν με κουρασε ακομα ο εαυτος μου. Ουτε προκειται να μετριασω τη βδελυροτητα, διοτι σε σας αναγνωριζω τους γονεις σας και τα στιγματα μιας μιαρης ανατροφης.

Σε τουτη την προστυχη μεθη της υποκρισιας, σε ταυτο το μνημειο της απατεωνιστικης μικροτητας, που βρισκει κανεις το μυστικο συμποσιο, την ιεραρχια των νεκρομαντων που υπηρχε;

Ειλικρινεια ηταν τα Σοδομα! Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ σας ειναι ενας βουρκος ασυναρτησιας που μετατραπηκε σε ηθικη. Στον κοσμο ΣΑΣ, οπου η αγνοια και η απατη συγκροτουν την ευδαιμονια, τα παντα καταληγουν στην μιζερια- κηλιδωμενα απο αδελφοκτονο αιμα.

Αναζητητες της Σωτηριας; Σωτηρια της αρρωστημενης σας χωνεψης, παραπαιοντα πιστευω, επιθυμιες που αναρρωνουν. Οι δανεικες σας αρχες και προσευχες- μια αποφορα σε ολα τα σωστα ρουθουνια!
Αναξιοι ψυχης-η μεταμορφωση σας ειναι επιφορτισμενη απο νοσηρη αναγεννηση δινοντας στεγη σε αχρεια συναισθηματα, σε απεχθεις οικειοτητες, σε καλλιγραφικα πανδαιμονια- ενας κοσμος αφθονιας αποκτημενος απο απληστια. ΄Οθεν ειστε παριες! Κατοικειτε σε βοθρους. Τα λαμπερα σας παλατια ειναι νοσοκομεια τοποθετημενα αναμεσα σε νεκροταφεια. Εισπνεετε με φαιδρότητα ψυχής μέσα σ’ αυτό τον βούρκο; Εξασφαλίζεστε μέσα από μισοεπιθυμίες, τσαλακωμένες πεποιθήσεις, απειλές, από υποσχέσεις που έγιναν αποκρουστικές από εξωφρενική εντιμότητα! Μπορείτε να αντιληφθείτε τον Παράδεισο όταν ΔΕΝ υφίσταται;

Πιστεύετε δίχως να συσχετίζετε, είστε κίβδηλοι και δεν αντιλαμβάνεστε τον τρόπο της αρετής. Δεν υπάρχει αρετή στην αλήθεια, ούτε αλήθεια στην εντιμότητα. Ο Νόμος εκπορεύεται από την αναγκαιότητα της επιθυμίας. Διεφθαρμένος είναι ο δάσκαλος, διότι αυτοί που ομιλούν έχουν ξοδέψει μονάχα λέξεις για να προσφέρουν.

Πίστευε ή βλαστήμα! Άλλωστε, εκ μέρους των σκελιών σου δεν απευθύνεσαι;

Να πιστεύεις ή να μην πιστεύεις είναι η απορία. Όντως, αν πιστεύεις στο ελάχιστο οι ανάγκες σου θα πρέπει να ευδοκιμούν στο κάθετί. Είσαι. από όλα τα πράγματα, από όλη την γνώση, και δήθεν οδηγείς την ηλιθιότητα σου πιότερο στην αυτο-δυστυχία.

Η ευχή σου; Ο παράδεισος σου; Εγω λέω η επιθυμία σου είναι γυναίκες. Η λανθάνουσα επιθυμία σου ένα πορνείο.

Ω, εσείς που τρέμετε την δυστυχία, ποιος ανάμεσα σας έχει το κουράγιο να επιτεθεί στους νεφελώδεις εχθρούς των δογμάτων, εκ του στομάχου τις υποκριτικές προσδοκίες;

Βλαστημάω τις εντολές σας, για να προκαλέσω και να απολαύσω την οργή σας, τα δόντια που τρίβονται!

Έχετε γνώση του τί επιθυμείτε; Του τί ζητάτε; Ξεχωρίζετε την αρετή από το μανιασμένο γόγγυσμα;
Την αμαρτία από την απάτη; Επιθυμείτε έναν διδάσκαλο αλλά ποίος είναι άξιος να μάθει;

Βάναυσα θα διδάξω το ευαγγέλιο της ψυχικής αυτοκτονίας, της αντισύλληψης, αλλά επουδενί την επιβίωση μήτε την αναπαραγωγή.

Αχρείοι! Κάνατε ζωτική την πεποίθηση ότι το Εγώ είναι αιώνιο, εκπληρώνοντας έναν σκοπό όχι χαμένο για εσάς.

Τα πάντα δημιουργούνται από επιθυμίες, τα πόδια για το ψάρι, τα φτερά για το ερπετό. Γι’ αυτό η ψυχή σας πάρθηκε.

Εισάκουσε, Ω μάστιγα!

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΕΒΑΛΛΕ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

Οι επιθυμίες σας θα μετατραπούν σε σάρκα, τα όνειρα σας πραγματικότητα και κανένας φόβος δε θα το αλλάξει ούτε στο ελάχιστο.

decipher and win smthing i haven't decided yet...

τηατενεnιn8νναςδεςτιΝεδf0Γτηεαρ0τηε0ςις0fδυαΙιτyα ηεΓΜαρηΓ0διτεcηαΝτιn8υΝδεΓτηεcoNjυΓατi0N0f ννιςδ0ΜαNδτη0ςεεcηoες0f0υΓf0ΓΜεΓςρΙιτβειΝ8ςjυςτ ανα8υεδiςτ0ΓτεdΓηyMεΝεvεΓα8αιΝτ0βεuττεΓεδηεΝcεf0Γτητηiςιςτηεςi8Ν0fαNεχqυιςιτεαNδενεΓΓενεΓβεΓατιΝ8αςς0ΓτΜεΝt0fτΓυτηFΓ0ΜΝ0w0ΝννεννιllfoΓενεΓβε αΝιΜραΓτεδΜα8ιcκαΙςυβςtαΝcε0fα8Ι0ΓιfιεδΓευΝι0Ν NενεΓτ0βεδιςρεΓςεδNενεΓτ0βεδιvιδεδδ0ννΝτΓ0δδεΝ αΓεΝενεΓτ0βεα8αιΝβy0υΓριτιΙεςςaΝδfΓαιΙΝ0τιoΝς
N0ΓβεδεταcηεδfΓ0Μ0uΓςυβΙιΜεραςτF0ΓννεαΓετηε
80δςτηαττηε0ΙδτεςταΜεΝτηαδf0ΓςακεΝτ00βΙινι0Νβυτ Ν0Μ0ΓεννετηατρΓεεχιςτεδτιΜεαΝδςραcετηεκΓεατ0Γς 0fβεαuτιfυΙκηα0ςννετηατςυΓvινεδβεy0Νδy0υΓηυΜαΝε Μ0ΓταΙ8ΓαςρννεΓε8αιΝεδEιyςιυΜ0υΓΙ0Ν8Ι0ςτ ραΓαδιςεαΝδεχιΙεδτηιsρΓ0fαΝε80δτηατηαδτΓαρρεδυς ιΝτηεβαΓδ0ρΙαιΝς0fιnεχιςτεΝcεf0ΓΜyΓιαδς0f
ΜιΙΙεΝιυΜςN0νναδετηΓ0Νεδm0ΝαΓcηδΓεςςεδιΝΓα8ς νναΝδεΓιΝ8ιΝτ0fατη0ΜΙεςςδερτηςΝοτβειΝ8αβΙεενεΝ τ0διεΙετυςςιΝ8α8αιΝτηιςKτηυΙυς0Ν8τ0cεΙεβΓατε0υΓ c0ΜιΝ8f0ΓννεαΓεηεΓετ0ςταyτηεΓεαfτεΓ

plzz end it!!!

Το βράδυ. Τότε που τα όνειρα καρτερούν για ένα κλείσιμο των βλεφάρων. Τότε που οι εφιάλτες με τη μορφή του άμετρου πόνου μετατρέπονται σε κρύο ιδρώτα στο μέτωπο. Ένα κορμί παλινωδεί μεταξύ φθοράς και της λάμπας φθορισμού από το απέναντι μπαλκόνι. Κάποια ξενυχτάει καπνίζοντας το τελευταίο τσιγάρο από το Winston μπλε 25άρι της. «Πακέτο» ψιθυρίζει και μια τολύπη καπνού μπαίνει κατά λάθος στο μάτι της και δακρύζει. Η τολύπη φέρνει λύπη. Από κάτω, στο διαμέρισμα του πρώτου, οι κουρτίνες ανεμίζουν ενώ η οικογένεια ξεκουράζεται στην άγνοια μιας θαλπωρής που φέρνει επιπλέον κουφόβραση στη θερινή γειτονιά. Λίγα έτη φωτός πιο νότια ένας γνήσιος απόγονος κάποιου απολιθώματος αφήνει την τελευταία ανάσα του από aids να συναντήσει τα σύννεφα που ξέβαψαν όταν ο θεός έπαιζε με τη χλωρίνη. Μαύρα ήταν κι ο θεός του μαύρος είναι. Την ώρα που τέσσερα λάστιχα στριγγλίζουν σε κάποια καυτή λεωφόρο της Βαγδάτης, ένας αγέννητος δολοφόνος παίζει με τ….(το υπόλοιπο χάθηκε στον κυκεώνα των sms που σβήνονται και εισέρχονται… συνεχίστε το κατά βούληση φίλτατοι…)


τάδε έφη artaudόπουλος
ένα από εκείνα τα βράδια…

Σκόπια σκόπια...μη Σκόπ;;

Σκόπια Σκόπια… μη Σκόπ;
Αλήθεια γιατί οι γείτονες μας λιμπίζονται με τέτοιο πάθος το όνομα Μακεδονία; (κρίμα που δεν Libido-νται γιατί μπορεί να μην έχουμε πλέον Μέγα Αλέξανδρό αλλά διαθέτουμε μια Μεγάλη Αλεξανδράτου που είναι all time classic). Τι σχεδιάζουν στα μυστικά τους κρησφύγετα τόσα χρόνια; Πόσα απίδια πιάνει ο σάκος (άσχετο); Τι αναφέρεται στην μεγάλη προφητεία τους; Ποιες οι πιθανές ονομασίες που προτείνει ο Οργανισμός Ηνωμένων Φρικιών; Όλο το καυτό παρασκήνιο που τόσο καιρό μας κρύβουν… και καλά κάνουν.

Μακεδονία. Η ιστορία της χάνεται στα βάθη των αιώνων. Τότε που ο Φίλιππος, ο Μέγας Αλέξανδρος και η Jolie... εεε...η Ολυμπιάδα, κυβερνούσαν ολόκληρο το κόσμο με φλέγμα, τουπέ και πυγμή. Τα χρόνια πέρασαν από τότε. Οι εποχές αλλάξανε. Ο Νέος Κόσμος ονομάστηκε Αμερική. Η Ευρώπη έγινε Ε.Ε. (η Αφρική είναι σταθερή αξία) και η Εθνική Ελλάδος πήρε το ευρωπαϊκό. Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Για να σου έρθει πιο ομαλά το καρδιακό επεισόδιο που θα ακολουθήσει όταν δεις με ποιους Isnogood τρόπους τα γειτονάκια μας προσπαθούν να κερδίσουν μια θέση στον παγκόσμιο χάρτη. Προσεχώς και στον Άρη.
1. Freddo, αυτός είναι καφές Ακούγεται πως κάπου στα βόρεια της γείτονος, χημικοί μηχανικοί δουλεύουν νυχθημερόν σε υπόγεια εργαστήρια για να σπάσουν την μυστική φόρμουλα του φραπόγαλου. Όλα ξεκίνησαν όταν αποφάσισαν να βρουν τις αναλογίες νερού, ζάχαρης και διοξειδίου του άνθρακα της κοκακόλα για να μπορέσουν να προσεταιριστούν τους Αμερικάνους στα σχέδια τους για την μεγάλη Μακεδονία. Στο τέλος το μόνο που κατάφεραν ήταν να δημιουργήσουν ατομική βόμβα. Αναγκάστηκαν όμως να την αφοπλίσουν, για να συμμορφωθούν με τις διεθνείς συμβάσεις αφού θέλουν σαν τρελοί να μπουν στο ΝΑΤΟ. Δεν παρέδωσαν τα όπλα όμως και δυστυχώς ούτε και το πνεύμα. Αφού η πλάγια μέθοδος δεν ευόδωσε (μα καλά δεν έχουν δει ποτέ Pinky και Brain;) είπαν να πάνε κατευθείαν στο ψητό. Για πάνω από μια δεκαετία μυστικά κονδύλια εκδίδονταν για την αγορά του καλύτερου καφέ και ζάχαρης ώστε να φτιαχτεί η πατροπαράδοτη μακεδονίτικη φραπεδιά. Έφτασαν στο σημείο να κατασκευάσουν πιστό αντίγραφο της Nouveau (της πιο πολυσύχναστης καφετέριας της Θεσσαλονίκης) με την πεποίθηση πως για να γίνει σωστός ο φραπές ίσως θα έπρεπε να επιτευχθεί και η ιδανική ατμόσφαιρα παρασκευής του. Τελικά τα κατάφεραν. Αλλά το ΑΕΠ τους έφτασε στο πάτο άδικα. Αφού θα μπορούσαν άνετα να στείλουν πρεσβευτή τους στη συμπρωτεύουσα και να ρωτήσουν πως φτιάχνεται. Ούτως ή άλλως κανείς δεν ασχολείται πλέον με περσινά ξινά σταφύλια. Frappe sucks - Freddo rules! Και για να πετύχεις τον freddo δεν χρειάζεται μόνο η σωστή δοσολογία αλλά και οι μεσογειακές αναλογίες της σερβιτόρας. Λες να το ρίξουν στο εμπόριο λευκής σαρκός τώρα;
2. Ξεσαλονίκη Οι Σκοπιανοί έχουν την αίσθηση ότι οι Μακεδόνες είναι εκ φύσεως λαός της κραιπάλης και της πρακτικής εφαρμογής της θεωρίας του «και αύριο μέρα είναι» (κοινώς σταρχιδισμού) και το θεωρούν τόσο αδιαμφισβήτητο όσο οι γαύροι ότι θα πάρουν πάλι το πρωτάθλημα (μη σου πω και το κύπελλο). Ενώ σε όλη την ελληνική επικράτεια οι άνθρωποι μοχθούν για τα 700 ζεστά ευρωπουλάκια το μήνα, οι συμπατριώτες μας στα βόρεια της χώρας, φαίνεται για τους γείτονες, πως έχουν λύσει προ πολλού όχι μόνο το ζήτημα των προς το ζην αλλά ακόμα και το συνταξιοδοτικό. Πώς; Κυκλοφορεί εδώ και πολλά χρόνια ένας εξωφρενικός θρύλος που λέει πως κατά την διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου, οι συμμαχικές δυνάμεις έριχναν εκτός από πολεμοφόδια και σακιά με χρυσές λίρες για την ενίσχυση του πολύπαθου λαού μας. Για λόγους οικονομίας στην κηροζίνη των μεταγωγικών τους όμως προτιμούσαν να ρίχνουν τα δέματα, με την οικονομική βοήθεια, κατευθείαν στα βόρεια της χώρας. Γιατί; Είχαν την ηλίθια πεποίθηση ότι λόγω βαρύτητας θα κατρακυλούσαν τα νομίσματα και στις υπόλοιπες περιοχές της Ελλάδας και άρα με ένα σμπάρο θα είχαν όλα τα τρυγόνια ικανοποιημένα. Αμ δε! Τα φράγκα όχι μόνο δεν κατρακύλησαν αλλά ρίζωσαν βαθιά στην γη και μετά την λήξη του πολέμου όταν άρχιζαν να ξαναχτίζονται οι πόλεις της Μακεδονίας, στις εκσκαφές των θεμελίων οι άνθρωποι έβρισκαν θησαυρούς. Κάποιο πουλάκι (ή μήπως ο Jack Sparrow;) το σφύριξε αυτό στους φίλους μας τους Σκοπιανούς και γλυκάθηκε η ψυχούλα τους. Πόσα χρόνια μπορείς να αντέξεις με τον πληθωρισμό σου να είναι σε καλύτερα επίπεδα από αυτόν της Αιθιοπίας; Ακόμα και οι μύθοι είναι μια χαρά κίνητρο αν θες να βουτήξεις το χέρι στο βάζο με τη μαρμελάδα. Έρχονται καμιά φορά για βόλτα οι καημένοι από την δική τους ψωροκώσταινα και μας βλέπουν να απολαμβάνουμε αμέριμνοι τους φρεντοτσίνο μας στα café από το πρωί νομίζοντας ότι συζητάμε για μπάλα ή πως καβλαντίζουμε και άρα έχουμε λύσει το ζήτημα της επιβίωσης. Όμως στις καφετέριες δεν καθόμαστε γιατί είμαστε εισοδηματίες. Απλά οι περισσότεροι από εμάς τυχαίνει να είμαστε συνδικαλιστές (είμαστε και πληθυσμιακά περισσότεροι έτσι;) και καταστρώνουμε τις επόμενες απεργιακές κινητοποιήσεις. Που αλλού μπορείς να αφουγκραστείς καλύτερα το λαϊκό συναίσθημα; Παραπληροφόρηση στοπ λοιπόν! Με ένα κωλο-όνομα δεν πρόκειται να γίνει καμιά χώρα πιο ανθρώπινη.Τα ίδια σκ@τ@ είμαστε παιδιά.
3. Για τη φανέλα ρε γαμώτο! Νομίζεις πως το δικαίωμα στην εσχατολογική trashαδούρα την έχουμε μόνο εμείς; Η F.Y.R.O.M. Έχει το δικό της cult πατριώτη ονόματι Τιμοστένι Λιακόπουλιτς. Ουδεμία συγγένεια έχει φυσικά με τον δικό μας συνωμοσιολόγο και κάτοχο του μοναδικού καταγεγραμμένου βίντεο από το τελευταίο συνέδριο των Νεφελίμ, Δημοσθένη Λιακόπουλο. Ο Λιακόπουλιτς λοιπόν, έχει βάσιμες υποψίες πως ο θρυλικός Μέγας Αλέξανδρος έχει μετενσαρκωθεί στο σώμα του Παναγιώτη Ψωμιάδη. Ναι καλά ακούσατε, ο νομάρχης Θεσσαλονίκης έχει δώσει, λέει, κατά καιρούς δείγματα της επαναστατικότητας και της οξυδέρκειας που χαρακτήριζαν τον μεγάλο στρατηλάτη. Το μεγάλο σημάδι όμως που έκανε τον γείτονα συνωμοσιολόγο να πειστεί περισσότερο για την παρανοϊκή του ιδέα ήταν η στιγμή όπου ο τροβαδούρος του λαού, εθεάθη με στολή Ζορό καβάλα σε μαύρο άλογο. Μια αρχαία σκοπιανή προφητεία (εποχής Βαλκανικών πολέμων δηλαδή) αναφέρει σε ελεύθερη μετάφραση τα εξής συνταρακτικά: “Η χρυσή ημέρα δεν θα αργήσει (ο καιρός γαρ εγγύς μήπως;) όπου τα βοσκοτόπια μας σαν τρίαινα τη θάλασσα θα σκίζουν (δε φαντάζομαι να εννοεί τη Χαλκιδική, έτσι;) και καβαλάρης μυθικός με βραδινό χιτώνα σε άτι απάνω όμορφο (ο νοών νοήτο!) μήνυμα θα σαλπίσει (“Είμαι ο Ζορό της Θεσσαλονίκης” πιάνει για μήνυμα άραγε;). Για να τα κάνουμε πιο λιανά, οι φίλοι Σκοπιανοί αποφάνθηκαν πως ο θρύλος είναι αληθινός και ετοιμάζονται να κάνουν την πρώτη blockbuster μεταγραφική κίνηση του καλοκαιριού. Η πρόταση που θα ρίξουν στον Νομάρχη ενδέχεται να ξεπερνάει το budget της Τσέλσι του 2025. Το συμβόλαιο θα είναι για 100+1 χρόνια στην πρωθυπουργία της Σκοπιανής κυβέρνησης με ρήτρα ανανέωσης συμβολαίου για 200 χρόνια ακόμα αν η αυτοκρατορία της «Μεγάλης Μακεδονίας» επεκταθεί μέχρι την Αυστραλία. Η πρόταση μπορεί να είναι δελεαστική αλλά δεν παύει να είναι και άκρως εμπρηστική. Δηλαδή πιστεύουν πως ο Ψωμιάδης θα ενδώσει; Ρεε; τρελαθήκατε; Ο πρόεδρος δε πουλιέται. Πάρτε το χαμπάρι!...τουλάχιστον όχι σε τέτοια εξευτελιστική τιμή!

Μπορεί λόγω παράδοσης να πήρες εν αγνοία σου το όνομα του παππού σου του Θρασύβουλου, που ομολογουμένως δεν είναι και ό,τι πιο εύηχο όταν συστήνεσαι στο γκομένακι, αλλά αυτό έχεις, με αυτό πορεύεσαι και σίγουρα δεν θα σταθεί εμπόδιο επουδενί στην όποια καριέρα σου (τι να πει δηλαδή και ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης). Κάποιοι όμως προφανώς το κουβαλάνε σαν βραχνά σε όλη τους τη ζωή όπως οι γυναίκες την κυτταρίτιδα και θέλουν να το αλλάξουν. Δικαίωμα τους φυσικά αρκεί να μη χρειαστεί να πληρώνουν άλλοι τα έξοδα για τις επαναβαπτίσεις,τα υπερμεγέθη ζιπουνάκια και τις λαμπάδες. Εμείς παρουσιάζουμε τρία προτεινόμενα ονόματα για να ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Αν δεν τους κάνουν ούτε αυτά χεστήκαμε. Έχουμε και ένα ασφαλιστικό να λύσουμε.

 Δημοκρατία της Πεονίας
Από τα αρχαία χρόνια η ευρύτερη περιοχή βόρεια της Μακεδονίας ονομαζόταν Παιονία. Σήμερα βέβαια αποτελεί την δυτική επαρχεία του νομού Κιλκίς. Επειδή όμως είναι πολύ πιθανόν να επαναστατήσουν οι εκεί κάτοικοι και να έχουμε νέα ντράβαλα, μπορεί το κράτος των Σκοπίων κάλλιστα να ονομαστεί απλά Πεονία (Λατιν. Peonia) και οι κάτοικοι Πέονες ή Πέη... ο πιο ερωτικός λαός των Βαλκανίων.
 Αλεξάνδρεια
Το ότι ο Alexander the great γεννοβολούσε κουτσούβελα όπου στεκόταν και βρισκόταν είναι γεγονός. Το ότι είχε και ψώνιο να αφήσει υστεροφημία είναι επίσης γνωστό, γι' αυτό και κάθε χώρα αφού την “κουτούπωνε” ποικιλοτρόπως, της άφηνε και το ονοματάκι του, όπως οι μεγάλοι εραστές αφήνουν τα σημάδια τους στις γκόμενες. Έτσι είχε γεμίσει τον τότε γνωστό κόσμο με Αλεξάνδρειες. Ορίστε η πολυπόθητη ονομασία τους. Και εμείς σαν Ελληνάρες θα νιώθουμε την περηφάνια μας και αυτοί θα έχουν την πολυπόθητη εθνική τους απαυτότητα. (Την επόμενη φορά που θα έρθει ο Νίμιτς από τα μέρη μας, καλύτερα να του κάνουν κράτηση κατευθείαν στο ΝΜΤΣ με το εγκεφαλικό που θα πάθει όταν διαβάσει ΜΑΧΙΜ.)
 Μακεδονία (σκέτο)
Μην είστε εγκάθετοι πριν ακόμα διαβάσετε. Άκουσον με, πάταξον δε. Ας τους δώσουμε αυτό που ζητάνε. Οι γείτονες είναι γνωστό ότι αντιμετωπίζουν μειονοτικό πρόβλημα με τους δικούς τους αλβανόφωνους εδώ και καιρό. Οι τελευταίοι, υπάρχει πιθανότητα, αν θελήσουν να αποκτήσουν το δικό τους κράτος εν κράτη, να ζητήσουν να ονομάζονται Σκόπια (σιγά μην ασχοληθούν και πολύ με ονόματα και παπαριές όταν γυρίζουν πτώματα από τις οικοδομές). Μη μου πείτε μετά πως δεν θα τσούξει τους γείτονες όταν κάποιοι άσχετοι ζητήσουν ένα όνομα που είναι συνυφασμένο όπως και να έχει με την ιστορία τους. Οι Αλβανοί θα τους χωθούνε άσχημα λέγοντας “Εσείς είχατε όνομα και θέλατε να το αλλάξετε, τώρα ζητάτε και τα ρέστα;” Οι άλλοι από εγωισμό θα πεισμώσουν και θα αποκηρύξουν το όνομα Μακεδονία στο πιτς φυτίλι. Στάνταρ πράγματα λέμε!

doll's house

Η ώρα ήταν για τα καλά περασμένη και η σκοτεινιά που είχε απλωθεί τριγύρω έφερνε σκηνικά από ταινίες του Ντάριο Αρτζέντο. Η τρομάρα μου ήταν απαράμιλλη και εφάμιλλη με αυτή που ένιωθε ο Ντίνος Ηλιόπουλος στον Δράκο του Κούνδουρου. Κάθομαι οκλαδόν πίσω από ένα τεράστιο κοντέινερ στην προβλήτα 32 και το μόνο που ακούγεται είναι το σύριγμα του αέρα καθώς ελίσσεται ανάμεσα από τα φορτία σε απόλυτη ροπή σαν τον Βαλεντίνο Ρόσι στην πίστα του Λε Μαν. Το κινητό μου ήταν στο αθόρυβο. Μέχρι και την δόνηση είχα απενεργοποιήσει αλλά αυτό έμελλε να αποδειχτεί μέγα λάθος στη συνέχεια. Ήμουν ήδη δύο ώρες βυθισμένος στις πιο αποφράδες και αποτρόπαιες σκέψεις. Σκεφτόμουν τον Φρόντο να παλεύει με το Γκόλουμ πάνω από τις λάβες του Μάουντ Ντουμ. Να του κόβει το δάχτυλο και να του αρπάζει το δαχτυλίδι και εκεί όπου πέφτει από το γκρεμό και λες πως όλα έχουν τελειώσει... αντιλαμβάνομαι πως εγώ είμαι ο Σαμ. Πριν έρθω εδώ είχα μάθει πως είχε πεθάνει ο πατέρας του κούριερ της δουλειάς, ότι η τιμή της βενζίνη είχε αγγίξει την κορυφή των charts των μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ότι η Καλομοίρα δύσκολα θα έφτανε στον τελικό της Γιουροβίζιον. Σκέτη φρίκη δηλαδή. Ένιωθα σαν dead man sitting και το μόνο που ευχόμουν σαν τελευταία επιθυμία δεν ήταν ούτε να πηδήξω την κωλάρα της Όλγας Φαρμάκη, ούτε να φάω μια XL πίτσα Dominos μαζί με 1 1/2 λίτρο κοκακόλα βλέποντας Euro. Το μόνο που ήθελα ήταν μια ακόμα ευκαιρία να ρίξω ένα trainspotting-κό χέσιμο στην τουαλέτα του σπιτιού μου. Ναι, ένα χέσιμο όπως όταν ήμουν μικρός και διάβαζα με τις ώρες Αστεριξ ή Μίκυ Μάους μέσα στην άγνοια της δυσεντερίας μου. Κατα-κλυσμένος από τέτοιες κωλοσκέψεις δεν κατάλαβα ότι η ώρα είχε πάει 12. Κι ούτε ένα τηλεφώνημα από τον “Ψηλό”. Μόνο ένα sms που έλεγε “9011-320600 - Όμορφα κορίτσια περιμένουν για να μιλήσετε και να γνωριστείτε ζωντανά όλο το 24ωρο. Χρέωση 1,52 e/λεπτό” Ήταν μια στιγμή αδυναμίας το παραδέχομαι και αυτό από τότε μου κόστισε την καταχώρηση του αριθμού μου στις επαφές του κέντρου αυτόματης αποστολής μηνυμάτων της υπηρεσίας τηλεφωνικής καυλοεξυπηρέτησης. Πιο εύκολα βγαίνεις από την μαύρη λίστα του Τειρεσία παρά από της audiotext. Όπως και να' χει η συνάντηση είχε οριστεί για τα μεσάνυχτα στην άκρη της προβλήτας και θα έπρεπε να είμαι εκεί είτε έρχοταν ο “Ψηλός” είτε όχι. Άλλωστε μόνος μου είχα προκαλέσει την μήνη του θεού Μάκη αλλά άθελα μου. Για την ακρίβεια το dvd που είχα καταλάθος νοικιάσει από το βιντεοκλάμπ. Τι φταίω εγώ που ήθελα να δω το “Παχουλές γεροντολαγνίες 2” για καθαρά εγκυκλοπαιδικούς λόγους; Που να ξέρω πως ο υφυπουργός πολιτισμού είχε σαν κρυφό στόχο να μετατρέψει τον αισθησιακό κινηματογράφο σε συνώνυμο του ιταλικού νεο-ρεαλισμού και αποφάσισε να πάρει μέρος στην πρώτη ποιοτική ερωτική ταινία από την εποχή του Ηδονοβλεψία για να φέρει νέο αέρα στο Φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης; Πως να ήταν άραγε ο τύπος που θα γινόταν η ανταλλαγή; Τίποτα νονός-κομπάρσος σαν τους λακέδες του Ντον Κορλεόνε με φωνή βγαλμένη από τα τάρταρα της φαρυγγίτιδας; Θα είχε μαζί του τη βαλίτσα με το “πράμα”; και αν ναι, θα έκανε τίμια την ανταλλαγή ή θα με περίμεναν ακροβολισμένοι οι εχθροί προ των πυλών να με κάνουν perforated όπως στο Call of Duty.

Αργοπεθαίνοντας

Γίνεσαι κοινωνός σιωπής

Βιώνεις το μεγαλείο της φωτοσύνθεσης

Μετουσιώνεις στον οργασμό τη φθίση

είσαι ο μαστροπός του υπέρτατου

Τι και αν τα αλλοτινά σου χάδια

Γίνονται πλέον χαλκεύματα αφής

σβήνοντας ανοίγει το βήμα σου μακρύτερα

πέρα από την ενδεδειγμένη βιογραφία της κίνησης

η ζωή τότε μοιάζει με ημιτελές μονόπρακτο του Αρτώ

ενώ πριν φαινόταν grande

σαν Μήδεια του Μινωτή με την Κατίνα

Μη φοβάσαι αγάπη μου

Δεν πρόκειται να χάσεις τίποτα σπουδαίο φεύγοντας

Αλλά αν επιμένεις

Θα σου γράψω σε dvd

Τις καλύτερες σκηνές από το τέλος του κόσμου

Και στο mp3 player της ψυχής σου θα

Περάσω, για να σου κρατάνε συντροφιά,

Τα αγαπημένα σου τραγούδια

Ναι αυτά που πάντα σε μελαγχολούσαν

Μέσα στην μεγαλορρημοσύνη της συντακτικής σου πληρότητας

Έλα τώρα, μη μου προτάσσεις κυανοπώγωνα

Την αιχμηρή ρομφαία του προσώπου σου

Αφού το ξέρεις πως δεν με ενοχλεί

απλά κουράστηκα να μουλιάζω

Στην χλωρίνη τα ματωμένα μπλουζάκια της ψυχής μου

Ετοίμασες τη βαλίτσα σου;

Όχι! ο άνθρωπος μου είπε, να πάρεις μόνο ένα ζευγάρι γόβες

Και ει δυνατόν κατακόκκινες.

Γμτ, δεν μπορώ να θυμηθώ την ισοτιμία ευρώ με οβολό…

Τι και ¨τι έγινε;¨ Πώς θα πληρώσεις τον taxi driver;

Δεν μου είπε τίποτα για τα χάπια σου.

Για καλό και για κακό ζήτα του την άδη-α.

Φιλάκια

Μήνυμα ελήφθη

Babes??? Γράφω αυτό το ποίημα και έρχομαι.

Σ’ αγαπώ.

My Sopor Aeternus Complete(?) Discography

SOPOR AETERNUS & THE ENSEMBLE OF SHADOWS DISCOGRAPHY by ANTonIn ARTaud

OFFICIAL/UNOFFICIAL RELEASES:

0. Es Reiten Die Toten So Schnell [mc] (first edition numbered to 50 handnumbered copies) - missing
Es Reiten Die Toten So Schnell [mc] (original promo tape including the black paper wrapping with the wax seals and the lyric sheet has the word "Promotape" written with silver pen on the internal cover instead of where a number should have been and also on the one side of the cassette - self financed)
Es Reiten Die Toten So Schnell [mc-bootleg] (edition 2 same as the original demo - self-financed)
Es Reiten Die Toten So Schnell [mc-bootleg] (edition 3 contains tracks)
1. Ich Tote Mich… [cd] (first edition ltd. to 1000 hand-numbered copies #745, no barcode, 7 tracks, including greaseproof paper lyric sheet, original fuji photo and insert-APOCALYPTIC VISION distribution)
Ich Tote Mich… [cd] (second edition no barcode 7 tracks, including photocopy of the original lyric sheet and insert-APOCALYPTIC VISION distribution)
Ich Tote Mich… [cd] (normal edition with barcode 7 tracks -EFA distribution)
Ich Tote Mich… [cd] (re-release with 7 bonus tracks - EFA distribution)
Ich Tote Mich… [cd] (re-release with slightly altered cover, with 7 bonus tracks - SOULFOOD distribution)
Ich Tote Mich… [digipack] (Mexican re-release with 7 bonus tracks,- OVER THE RAINBOW distribution)
Ich Tote Mich… [cd] (Russian re-release with 7 bonus tracks,- IROND distribution)
2. Todeswunsch [digipack] (first edition lts. To 3000 copies - EFA distribution)
Todeswunsch [cd] (second edition clear tray - EFA distribution)
Todeswunsch [cd] (re-release with new artwork - EFA distribution)
Todeswunsch [cd] (re-release with new artwork - SOULFOOD distribution)
Todeswunsch [digipack] (Mexican re-release - OVER THE RAINBOW distribution)
Todeswunsch [cd] (Russian re-release - IROND distribution)
3. Ehjeh Ascher Ehjeh [digipack] (ltd. to 3000 copies)
Ehjeh Ascher Ehjeh [cd] (Bootleg without cover and booklet)
4. The Inexperienced Spiral Traveller [digipack] (first edition ltd to 3000 copies - EFA distribution)
The Inexperienced Spiral Traveller [cd] (second edition clear tray altered artwork- EFA distribution)
The Inexperienced Spiral Traveller [cd] (re-release with new artwork , includes a lyric sheet with translations - SOULFOOD distribution)
The Inexperienced Spiral Traveller [digipack] (Mexican re-release - OVER THE RAINBOW distribution)
The Inexperienced Spiral Traveller [cd] (Russian re-release - IROND distribution)
5. Voyager - The Jugglers Of JuSa [digipack] (ltd. to 3000 copies - EFA distribution)
Voyager - The Jugglers Of JuSa [cd] (Bootleg without cover and booklet)
6. Dead Lovers’ Sarabande - Face 1 [box] (ltd to 3000 copies #0370 - EFA distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 1 [box] (ltd to 3000 copies #3096 (?) - EFA distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 1 [Double LP] (ltd to 500 hand-numbered copies #177,handsigned, includes a poster - EFA distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 1 [cd] (cleartray - EFA distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 1 [cd] (re-release with slightly altered artwork, includes a lyric sheet with translations - SOULFOOD distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 1 [digipack] (Mexican re-release - OVER THE RAINBOW distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 1 [cd] (Russian re-release - IROND distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 1 [cd slipcase] (Chinese re-release - CMO and EFA distribution)
7. Dead Lovers’ Sarabande - Face 2 [box] (ltd to 3000 copies #1789 - EFA distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 2 [box] (ltd to 3000 copies #3082(?) - EFA distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 2 [Double LP] (ltd to 500 hand-numbered copies #050, includes a poster - EFA distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 2 [cd] (cleartray-EFA distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 2 [cd] (re-release with slightly altered artwork, includes a lyric sheet with translations - SOULFOOD distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 2 [digipack] (Mexican re-release - OVER THE RAINBOW distribution)
Dead Lovers’ Sarabande - Face 2 [cd] (Russian re-release - IROND distribution)
8. Songs From The Inverted Womb [box] (ltd to 3000 copies – EFA distribution)
Songs From The Inverted Womb [double LP] (ltd to 666 hand-numbered copies #620 includes 2 posters- EFA distribution)
Songs From The Inverted Womb [cd] (cleartray - EFA distribution)
Songs From The Inverted Womb [cd] (re-release with slightly altered artwork, includes a lyric sheet with translations - SOULFOOD distribution)
Songs From The Inverted Womb [digipack] (Mexican re-release - OVER THE RAINBOW distribution)
Songs From The Inverted Womb [cd] (Russian re-release - IROND distribution)
9. Nenia C’alladhan [special bag] (collaboration with Constance Fröhling - ltd. package to 120 hand-numbered copies #050, includes 4 postcards and has a handsigned dedication – EFA distribution)
Nenia C’alladhan [digipack] (first edition - EFA distribution)
Nenia C’alladhan [cd] (re-release with slightly altered artwork - SOULFOOD distribution)
Nenia C’alladhan [digipack] (Mexican re-release - OVER THE RAINBOW distribution)
Nenia C’alladhan [cd] (Russian re-release - IROND distribution)
10. Es Reiten Die Toten So Schnell [cd-book] (ltd to 1999 copies - EFA distribution)
Es Reiten Die Toten So Schnell [double LP box] (ltd to 666 hand-numbered copies #025, has a handsigned dedication, includes T-shirt, 2 posters, 8 postcards, communion wafers and authenticated graveyard soil - EFA distribution)
Es Reiten Die Toten So Schnell [cd] (cleartray - EFA distribution)
Es Reiten Die Toten So Schnell [cd] (cleartray - was given as a gift with each new subscription of the ORKUS magazine and was autographed by Anna Varney - ltd. to 30 copies - EFA distribution)
Es Reiten Die Toten So Schnell [cd] (re-release, includes a lyric sheet with translations - SOULFOOD distribution)
Es Reiten Die Toten So Schnell [digipack] (Mexican re-release - OVER THE RAINBOW distribution)
Es Reiten Die Toten So Schnell [cd] (Russian re-release - IROND distribution)
11. La Chambre D’ Echo (Where The Dead Birds Sing) [cd box] (ltd. to 3000 hand- numbered copies #151, handsigned 128-page, A4-Sized hard cover book of lyrics and photography, bookmarks, postcards, a translations book and a pamphlet for Der Narrentum - SOULFOOD distribution)
La Chambre D’ Echo (Where The Dead Birds Sing) [double LP] (ltd to 666 hand- numbered copies #531, hand-signed, 2 posters - SOULFOOD distribution)
La Chambre D’ Echo (Where The Dead Birds Sing) [book cd] (deluxe standard edition 128-page A4-Sized book - SOULFOOD distribution)
La Chambre D’ Echo (Where The Dead Birds Sing) [digipack] (Mexican re-release - OVER THE RAINBOW distribution)
La Chambre D’ Echo (Where The Dead Birds Sing) [cd] (Russian re-release - IROND distribution)
12. Flowers In Formaldehyde [dvd-packaged cd] (sister release to the La Chambre D’ Echo (Where The Dead Birds Sing) release, ltd to 3000 copies comes with the same hand-numbered serial number #151 as the La Chambre D’ Echo (Where The Dead Birds Sing) cd, with insert- SOULFOOD distribution
Flowers In Formaldehyde [LP] (sister release to the La Chambre D’ Echo (Where The Dead Birds Sing) release, ltd to 700 copies comes with the same hand-numbered serial number #531 as the La Chambre D’ Echo (Where The Dead Birds Sing) double LP, with insert - SOULFOOD distribution)
13. Like A Corpse Standing In Desperation [box] (ltd to 3000 copies hand-numbered/signed copies #869, contains a triple cd, 2 dvd pal/ntsc, t-shirt,2 patches, 3 pins, a reproduction of the original demo tape, a sticker, black grape for funeral wreaths - SOULFOOD distribution)
14. The Goat/The Bells Have Stopped Ringing [lp] (ltd. to 1000 hand-numbered/signed copies #631- SOULFOOD distribution)


TRACKS THAT APPEAR IN COMPILATIONS

MCs:

1. Cascades (from Beton tapes - includes A4 size leaflet - appearing track: Birth Fiendish Figuration)
2. In Voluptate Mors (gloria victis fanzine- appearing track: Penance And Pain)
3. This Mourning Sacrilege (no control torture- includes a thick booklet and 2 flyers promoting Cascades compilation - appearing track: Tanz Der Grausamkeit)
4. Fade Into The Blue (no control torture 1st edition came in plastic box with booklet and information about the bands in the compilation - appearing track: Holy Water Moonlight) - missing
4a. Fade Into The Blue (no control torture 2nd edition came in standard box without booklet - appearing track: Holy Water Moonlight)
5. Animal Exploitation (?) (unknown name of the compilation and of the publisher- appearing track: Im Garden Des Nichts) - missing

CDs:

1. Jekura - Deep The Eternal Forest (ltd. to 2000 copies, appearing tracks: Tabor Calan O I tana/Dir Narap (under sopor aeternus name) Termite People/White Onyx Elephant (under White Onyx Elephant name - side project) - EFA distribution)
2. What Sweet Music They Make Vol.1 (appearing track: The Feast Of Blood - Thee Vampire Guild distribution - with black and white cover)
What Sweet Music They Make Vol.1 (appearing track: The Feast Of Blood - EFA distribution - with red cover)
What Sweet Music They Make Vol.1 (appearing track: The Feast Of Blood - EFA distribution - with black & white cover)
3. What Sweet Music They Make Vol.3 (appearing track: This Profane Finality - EFA distribution)
4. What Sweet Music They Make (best of - double cd) (appearing track: The Feast Of Blood/This Profane Finality - EFA distribution)
5. Call On The Dark (appearing track: To A Loyal Friend - NUCLEAR BLAST distribution)
6. Hex Files Vol. 1 (appearing track: Memories Are Haunted Places - NOVA TEKK distribution)
7. D-SIDE Magazine Compilation (appearing track: Dead Souls)
8. Orkus Magazine Compilation Vol. 2 (appearing track: Dead Souls)
9. Ritual Magazine Perversion Compilation Vol. 6 (appearing track: Dead Souls)
10. Elegy Magazine Compilation Vol. 26 (appearing track: Dead Souls)
11. Haggard O.S.T. (appearing track: Resumè…)
12. Usher - The Music (a multimedia performance for theatre by Eleanor Boyce, utilizes songs from Sopor Aeternus album "The Inexperienced Spiral Traveller" - ltd. edition autographed by Eleanor Boyce - self financed)

DVD/VHS:

1. Haggard DVD (appearing track: Resumè…)
2. CKY 3 VHS (appearing track: Little Velveteen Night)
3. CKY 3 DVD (appearing track: Little Velveteen Night)


MAGAZINES with Sopor Aeternus cover:


1. Les Amoureux Du 24 (France - fanzine completely dedicated to sopor aeternus)
2. Orkus 05/1999 (Germany)
3. Orkus 05/2000 (Germany)
4. Orkus 12/ 2001 (Germany)
5. Orkus 07/2004 (Germany)
6. L'ame Electrique (Greek)
7. Rosa Selvaggia (Italy)


MISCHELLANEOUS:


1. Flyer from France promoting ich tote mich...
2. T-Shirt supposed to have been sold by Apocalyptic Vision in the early 90's (unconfirmed authenticity)




note: if you by any chance happen to have the ones i miss, so as to complete my collection plz drop a line and we can talk about business...cheers and thanx for passing by-e!!!

this is how i feel about anything and everyone

O μικρός ARTaud

πάει σινεμά να δει μια ταινία. Μόλις γυρίζει σπίτι τον ρωτάει η μαμά του: Πως ήταν η ταινία;

o ARTaud απανταει : υπεροχη μαμα, ισως να΄ ταν η καλύτερη ταινία που χω δει ποτέ!

μαμά: μα όλος ο κόσμος είπε πως ήταν απαράδεκτη αγόρι μου, τι βρήκες και σου άρεσε;

ARTaud: βρήκα εκείνες τις αλήθειες που πάντοτε πόναγαν το κόσμο μαμά! με παραξένεψε ως ένα βαθμό, δε το παραβλέπω, αλλά με έκανε να καταλάβω πως κάποια πράγματα θα είναι πάντα έτσι ανάμεσα στους αδαείς ανθρώπους , εγωκεντρισμός, υπεροψία, ηλιθιότητα, φτηνά συναισθήματα, ανασφάλεια, και πάνω από όλα η μονόχνωτη πίστη τους ότι είναι ξεχωριστοί και μοναδικοί στο κόσμο.

μαμά: είθε παιδί μου να χεις δίκιο όμως μη ξεχνάς πως και συ σε τούτο το κόσμο γεννήθηκες και ζεις...και αν τελικά όλα είναι όπως φαίνονται εσύ αγόρι μου θα είσαι ένας παρίας ανάμεσα μας, χωρίς δικαιολογία για τις βέβηλες απόψεις σου.

ARTaud: αν όμως τελικά είναι αλλιώς τα πράγματα μαμά; αν οι άξιες, οι ηθικές και τα αξιώματα τους είναι απλά ένας φόβος για το αληθινό και υπέροχο 'σύμπαν' που κρύβεται από πίσω; δε θα μπορέσω να ησυχάσω μαμά και να κοιμάμαι αμέριμνος στα ζεστά σου σκεπάσματα μέχρι να ξεψυχήσω. θα παλέψω να καταρρίψω τις πάγιες απόψεις τους με κάθε τρόπο μαμά και θα...

μαμά:...μείνεις μόνος σου για πάντα καλέ μου...μόνος μέσα σε ένα άχρονο κενό...χωρίς παλινωδία...χωρίς τίποτα.

ARTaud: μαα... ο δρόμος της υπερβολής οδηγεί στο παλάτι της γνώσης είπε μαμά!

μαμά: και στην παράγκα της απελπισίας καλό μου παιδί...και στη παράγκα της απελπισίας.

Stephan Micus - Athos

Label: EMC
Year: 1994

Athos sounds as a very difficult and powerful outcome of one extremely talented musical figure such as Stephan Micus is. 8 are the songs of this, maybe not an album with the strict and common usage of the term but, better described as a pilgrimage to Introspection. It feels, while listening to it, that the man has, finally, achieved to edit the silence loudly! For those who have no clue, Athos is the ''holy'' peninsula that comes under the Halkidiki county, in the northern part of Greece (next to Salonica), and is the refuge for some hundreds of monks devoted in body and spirit, forever, to their strong christianic faith (something like the Vatican but of a more mystical appeal than the latter). The recording is somehow, a small itinerary through the mystical and profound ways of the ecclesiastical motif of sanctity. Despite the religious references, that are clear and obvious, the unearthly atmosphere that passes through, is truthfully enchanting. Micus is the performer of all the voices and instrumentation. Symbolism plays a rather intriguing role in this solemn work! All the tracks that have an odd number are those with the vocal interpretation and all the even, are the mere instrumental ones (except for the last one, the eighth, that combines both.) All the vocalized tracks are an ‘’a cappella’’ orgasm of 22 voices (all by Micus!!) entwined harmonically to achieve a theurgical atmosphere that is able to transcend the listener to an extraordinary realm filled with sobriety and calmness. On the other hand, the low-key musical songs, derive from the minimal performance of two unique instruments: the Bavarian Zither and the Sattar (sounds like sitar!), bring a Byzantine ethnical scent in the whole concept of the album. If you are a fan of Dead Can Dance, Elijah’s Mantle, Ataraxia, Enya, Kitaro and of all kinds of the ritualistic sound (dark or not), I am pretty much sure that you will embrace it with no second thought. Oh!! tis an outstanding and divine piece of art and an unknown land, for most of the people. Even if you are a believer or a disbeliever try to listen to this album regardless of the religious background that thrives in it! And you will find peacefulness in it! Furthermore, if you are a wisdom seeker you would already know that knowledge engulfs everything! because knowledge is limitless and ever-permeable to anything. Wisdom includes belief as well as disbelief and a wise mind ought to be opened to everything!! Try out Athos and send me your opinions!!

…και κείνο το πέταγμα;
Το οινώδες πέταγμα...;
έγινε φρύγανο
και δυσαίθριος καιρός.
Από τα έγκατα
του είναι μου
ξέρασα κηλίδες ζόφους,
σκοτεινιάς απτής,
και γίνηκα
ο ζευγολάτης
των Πόντων και των πόνων.
Λάτρεψα το λάθος
σε κάθε πτυχή
της σφυρήλατής του έκφανσης.
Άνοιξα τα χέρια
για ναγκαλιάσω
επίγονες μαστεκτομές
αφήνοντας
την ανθρωπότητα
να μαντιμάχεται
και να με
δικαίωνει.

...δεν εχεις ξυπνησει! οταν κοιτας ενα ποτηρι με νερο εσυ απλα βλεπεις μια εικονα...εγω βλεπω μορια, ατομα ηλεκτρονια, συγκρουσεις, ενωσεις. καθε ματια μου ειναι και ενα μικρο τελετουργικο εκσαγνισμου της πσυχης. στη καθημερινοτητα μου δε βλεπω τπτ το ιδιο και κουραστικο και αδιαφορο και πληκτικο βλεπω αεναα μεταβαλλομενες σταθερες. βλεπω κινηση εκει που υπαρχει ακινησια δυστυχως ή ευτυχως εμαθα να κοιταζω μεσα απο το ματι (που λεει και ο ψυχακιας ο μπλεικ)...να βλεπω τη πσυχη των πραγματων που μας περιβαλλουν. δε φανταζεσαι ποσο διαφορετικα ειναι ολα καθε μερα ενω εκσωτερικα παραμενουν στασιμα...δε μπορεις να φανταστεις και ειναι τοσο ωραια ολα...
εκεινο το αμωμο ειλικρινες χαμογελιο του, καθε φορα ενω ολοκληρωνε τις σκεπσεις του, με αποκαθηλωνε απο το γλυκο μαρτυριο των φρασεων του, που μου φωναζαν εντος μου ποσο πολυ αφεθηκα στην ανουσιοτητα και τη φαιδροτητα της δηθεν ανωτεροτητας μου απεναντι κυριως στον ιδιο μου τον εαυτο! ειχε τοσο δικιο να λεει οτι κοιμαμαι τον υπνο του δικαιου χωρις να καταδεικνυει εμενα αμεσα. ειχε απολυτο δικιο σε ολα οσα ελεγε και χωρις να το κσερει μιλαγαν στη πσυχη μου οπως κανενας τους και κανενα φιλοσοφημα δεν ειχε καταφερει τοσα χρονια.ειχε τοσο πολυ δικιο και αυτο γιατι απλα...δεν ηξερε τι ειχε συμβει.και δε θα μαθαινε ποτε.γιατι αν μαθαινε θα πρεπε να τον αφησω.και αν τον αφηνα θα πρεπε να χαθω δια παντος απο τις ζωες μας. εκλαψε στο μαξιλαρι σιωπηρα οπως αρμοζει σε μια ευγενικη, με τη κοινωνικη προσεγγιση του ορου, ψυχοσυνθεση μεχρι που αποκοιμηθηκε με το δροσερο αερακι να μπλεκεται στα δαχτυλα των ποδιων της. μια ημισεληνος την ειχε νανουρισει.

Dirty Granny Tales- live at Fournos Theatre

"A stream of hopeless souls
followed to the doors
and in the midnight land
οf everweird."
(Inversed World - Dirty Granny Tales)

...κάπου ανάμεσα στις τετριμμένες, ευπεπτες και καλόβολες καθημερινότητες μας
βρίθει ένας μυστικός μεταμεσονύχτιος κόσμος (θα ήταν σχετικά αδόκιμο να παραλληλιστει με την παρωχημένα υποχθόνια πολιτεία Μidian του Clive Barker),
οπου απλώνει ένα διαφορετικό σκοτάδι από αυτό της νυκτός. Για την δημιουργία του συγκεκριμένου "υποδόριου" σκότους
συνασπίστηκαν με έναν τέτοιο ιδιάζοντα και ειρωνικό τρόπο επι σκηνής
ο φόβος, η απομόνωση,ο πόνος και οι στυγερές αλήθειες, ώστε οι αποχρώσεις του μαύρου των
εσπερινών ωρών αποτέλεσαν το περιτύλιγμα αυτού του ενδόμυχα σκοτεινού μουσικοθεατρικού τελετουργικού που έλαβε χώρα στο θέατρο "φούρνος" στις 23-24-25 Ιουνίου 2006.

Η αντικομφορμιστική παγερότητα του συγκεκριμένου χώρου δε θα μπορούσε παρά να είναι η ιδανική πατρίδα για ένα μουσικο-πλαστικό δρώμενο εκτός λογικής, που παρ΄οτι δομημένο πάνω σε σχετικά αναγνωρίσιμους ακρογωνιαίους λίθους έχει αυτή την essence της πρωτοτυπίας που σε καθηλώνει.

και επειδή όσο και να διατεινόμαστε ενάντια στην περιφραξη της καλλιτεχνικής δημιουργίας σε καλούπια του στυλ "ταμπελοποίηση-κατηγοριοποίηση¨, άλλο τόσο παραμονευουμε στα μουλωχτά για ένα αναγνωριστικό σημαδι προς την εμπέδωση της υφολογιας κάθε νέοδμητου καλλιτεχνήματος. ...ετοιμαστείτε να ¨δροσιστείτε¨....

στη μουσική των dirty granny tales δυνασθε να μουσκέψετε σταδιακα με λίγες ψιχάλες από "θέατρο του παραλόγου",όπου ο χρόνος, ο τόπος και η ταυτότητα είναι σχετικώς ασαφή και ρευστά, και ακόμη και η βασική αιτιότητα συχνά καταρρέει· εν συνεχεία ένα δυνατό μπουρίνι από τους ¨δικούς¨ μας πλέον tiger lilies - με όλες τις συναφείς αναφορές τους τόσο στα brechtικα απωθημένα τους όσο και στην παρακμιακή πρόζα του ¨θεατρώνη¨ Tom Waits- αλλά και μια πολύωρη βρόχα τόσο απο την πολυσχιδή παρανοική φωνή του Mike Patton (ex Melvins & Faith No More now Fantomas) οσο και από τη μοναδική στο είδος της rock-metal-symphonic-progressive-theatrical-atmospheric-dark μπάντα ονόματι Devil Doll (ένα όνομα για το οποίο ο ιθύνων νους του συγκροτήματος,είχε πλήρη μεσανυχτα (ειρωνικό ε?),γεγονός που έκανε το-¨ζητημα¨ dirty granny tales ακόμα πιο ενδιαφέρων για μένα,μιας και οι απίστευτες εναλλαγες χροιας της φωνής του που τον μεταμόρφωναν από μικρο παιδακι που κλαιει για την πεσμένη καραμελα, σε μοχθηρό βασιλιά και από κει σε μια τρεμάμενη γυναικεια λαλιά που αποζητά την έξοδο απο τον εφιαλτη,μέχρι την οπερατική στεντορεια φωνή μιας σοπράνο,δε μπορούσαν παρά να μου θυμίζουν τις πολυδιαστατες φωνητικες ικανότητες του Mr Doctor των Devil Doll-μεγαααάλη ιστορία ο τύπος!!!).προς το τέλος στραγγιχτείτε, ανακαλώντας λιγακι το μποέμικο πανηγυρι με τα μαντολίνα και τους κιθαρωδούς του chocolat με τη χαρακτηριστικη μουσική των ¨ευ-πατρίδων¨ αθίγγάνων (χωρίς τη νομοτέλεια του ήχου του goran) και είστε σχεδόν κατατοπισμένοι.:))
...τώρα, αν όλη αυτή τη βροχόπτωση την μαζευατε σε καποιο μαγικό δοχείο,(πως είναι τα λυχνάρια που περιέχουν παχύσαρκα τζινια? κατι ανάλογου μεγέθους υποθέστε) αυτό θα είχε την μοναδική υπογραφή του κυρίου-είμαι ερωτευμένος με τον Johnny Depp-Tim Burton!

όλη αυτή η συμφυρματική μουσική "παρανοια" διυλιζεται απόλυτα επιτυχημενα μέσα από την "παραμυθένια¨ και άκρως αλλόκοτη στιχομυθία, η οποία συνδυαζει το τραγελαφικό με μια αφαιρετική μυθοπλασία που αγγίζει ανά στιγμές τη σουρεαλιστική άποψη του Jan Švankmajer στην πιο ουσιαστική "Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων" που είδατε ποτέ.

τα "εξ αμάξης" πάντοτε συνοδεύονταν και από εξιλεωτικά δρώμενα τα όποια συνέδραμαν αποφασιστικά στην "αρτια" έκβαση κάθε βακχικής γιορτής. έτσι και εδώ το δρώμενο αποτελεί το πρισματικό διάμεσο,όπου όλη η μουσική διοχετεύται εντός του και εντέλει διαθλαται στο κοινό σε κάθε πιθανή "ιριδίζουσα¨ εκδοχή του, ωστέ να συμμετασχουν στο "παιχνιδι" όλες οι αισθήσεις μας. Τα σκετσάκια που εμπλουτίζουν με τον πλέον ιδανικό και εντυπωσιακό τρόπο το ηχητικό παραληρημα που εκτυλίσσεται πλέον στό "φόντο" αυτού του για αιώνες χαμένου πίνακα του Ιερώνυμου Μπος, τρομάζουν με την αμεσότητα και την άριστη performance των δυο χορευτριών
με τις κουκλοθεατρίστικες προεκτάσεις στις απανταχού κινήσεις των κορμιών τους.
σημαντικές "υπαίτιοι¨ πρέπει να θεωρηθούν και οι άψογες στυλιστικά χειροποιήτες κούκλες που διεκδικούν δικαιολογημένα το μερίδιο τους στο όλο αποστομωτικό αποτέλεσμα.μέχρι και εντυπωσιακό video animation είδαμε καποια στιγμη να προβάλεται, αποτελώντας μια ακόμα παράμετρο που συνδράμει στα άααπειρα υπέρ αυτού του διαδραστικού επιτευγματος που οι λίγοι -δυστυχως- τυχεροί παρακολουθήσαμε εκείνα τα τρια βράδια...

...όλοι οι υπόλοιποι να εύχεστε να μη χασατε την καλύτερη παράσταση της χρονιάς!!

ριχτήκαμε στων καιρών το άκυρο

σαν νιορώτευτοι

μα απισχνασμένοι απο δοσίλογα φιλιά.

αμέθυστοι και λατρεμένοι

να αγναντεύουμε το τέλος

αχνοβοώντας αναστενάγματα

και κερασφόρα στίφη

να μας παρασέρνουν σε

φονικούς οργασμούς .

θεσπίσαμε νόμους

για να κατοχυρώσουμε την

ανυπαρξία μας

στα τεφτέρια του διηνεκούς.

στρώσαμε τραπέζι γιορτινό

σε τάφους εποχών

και αλλαξοπιστήσαμε

σε γάργαρα ιόνια νερά.

αχ, πόσο λαθέψαμε

στην αναζήτηση μας

για το τέλειο

και πόσο τελειοποιήσαμε

κάθε ανάερη πιέτα

στο φόρεμα του λάθους μας.

...where is the wine

...the new wine...dying on the vine......

The doors... άραγε ένα συγκρότημα με έναν όμορφο ευφραδέστατο μετά-beatnik frontman που λάτρευε να αυτοπροβάλλεται στα media, με το σαγηνευτικό decadent ύφος του ή ένας προφητικός νέο-ρομαντικός μιας αμφιταλαντευόμενης και ανέκαθεν πνευματικά υπολειπόμενης χώρας;

Όπως και να το κάνουμε, οι doors ήταν ο Μorrison όσο και αν ξενίζει μερικούς και για δαύτον θα σας παραθέσω τον λεκτικό μου συρφετό (είθε να είστε υπομονετικοί…)

Μorrison ο ¨κυκλοθυμικός¨ αυτός δανδής…ο ιδεώδης επίγονος του παθιασμένου λόρδου Βyron ήταν αυτός που μεταστοιχείωσε την ύπαρξη μιας καθημερινής ροκ μπάντας, σε κάτι υπερβατικό. Σε ένα χρυσοποίκιλτο αμάλγαμα ποίησης, γνώσης και λαχτάρας για ζωή…για μια ζωή με άκρατα αισθητικά εκχυλίσματα…μια ζωή νέα, όπου το τίμημα της απόλαυσης της είναι ο θάνατος, όχι με τη στείρα και πεπερασμένη χροιά της έννοιας αλλά με το ¨πέρασμα στην άλλη πλευρά¨, την θανάτωση του παρασιτικού ΕΓΩ μας, που εμποδίζει να δούμε το υπέροχο και ονειρικό σύμπαν που βρίθει τόσο τραγελαφικά δίπλα μας, αλλά εξίσου τόσο συμπαντικά μακριά…

Ο Μ. μετέτρεπε μια καθιερωμένη συναυλία ροκ μουσικής σε ένα ονειρώδες σύμφυρμα αρχαιοελληνικής τραγωδίας και ινδιάνικης σαμανιστικής τελετής αναπάντεχο τόσο για το κοινό που αποχαυνωμένο από τα ντράγκια, επαμφοτέριζε μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας όσο και για τα τρία άλλα μέλη του γκρουπ. …ήταν ένας Διόνυσος (και όχι κάποιος φαιδρός βακχευόμενος επί σκηνής)…αλλά με απολλώνιες προεκτάσεις…(Nietzsche, Nietzsche…omnia Nietzsche!)

Με κάθε του ουρλιαχτό, κραύγαζε από τα μύχια της ύπαρξης του για ένα ορθολογικό πισωγύρισμα σε έναν ανιμιστικό τρόπο ζωής…όταν τα συναισθήματα του ανθρώπου, άμεμπτα και υγιή του έδιναν τη δυνατότητα να κοιμάται αγκαλιά με τα αστερία…. WE WANT THE WORLD AND WE WANT IT NOWWW!!!!

Άλλοτε πάλι, εξουθενωμένος από τη προσπάθεια να ακουστεί, ριχνόταν στη σκηνή φαινομενικά αναίσθητος-νεκρός, έτοιμος για το σαμανιστικό του ταξίδι στις κορυφογραμμές των γαλαξιών, όπου μόνος του θα πάλευε με τέρατα και θα ερωτοτροπούσε με απόκοσμης ομορφιάς πλάσματα για να πετύχει το στόχο του, για όλους εμάς που τον παρατηρούμε αλαφιασμένοι-έντρομοι... την αφύπνιση…και μετά σαν να μην έχει συμβεί απολύτως τίποτα, ανακούρκουδα και με κλειστά μάτια θα αποτίσει τον τρυφερό φόρο τιμής του στα μάτια κάποιας κοπέλας που με ανακούφιση πλέον τον ακούει να τις σιγοψιθυρίζει….¨…I’d like to have another kiss…another flashing chance at bliss¨

¨Have you forgotten the keys to the kingdom? ¨ απευθύνεται νωχελικά και με λάγνα παιδιάστικη διάθεση στο αυτί του απροετοίμαστου ακροατή. Του ακροατή που προσπαθεί να «διασκεδάσει-ψυχαγωγηθεί» με το μουσικοποιητικό παραλήρημα των doors…ο Μr Μojo Risin’ δεν ήρθε όμως σε τούτο τον κόσμο για να αποτελέσει έναν ακόμα ¨χρυσούν μόσχο¨ προς τέρψην των αδηφάγων mass media ή του λατρευτικού παραληρήματος ενός ψυχεδελικού κοινού και της μουσικής βιομηχανίας (άσχετα αν μαγαρίστηκε στη πορεία)…ο κύριος Μ. έφτασε για να αφυπνίσει την ανασκουμπωμένη και πενιχρή σε ¨μαγεία¨ σύγχρονη πραγματικότητα…ήρθε με μια μεφιστοφελική ηδυπάθεια αλλά και με έναν εσωστρεφή μελαγχολικό ποιητικό οίστρο να σηκώσει, έστω και με τον πιο θρασύ και ηθικά απεχθέστατο για τις καθιερωμένες αξίες τρόπο, ένα παραπλήσιο σταύρινο βάρος το οποίο απλόχερα αποδέχτηκε ως άλλος Χριστός…

Η προηγούμενη ρητορική του ερώτηση, έχει δυστυχώς μια και μοναδική απάντηση την οποία αρνείται πεισματικά να δεχτεί ως πραγματικότητα…δεν μπορεί να διανοηθεί πως ο οποιοσδήποτε που διατείνεται από κάθε χιλιοστό της υπόστασης του, υπέρ της ανθρώπινης του φύσης, να έχει ξεχάσει τα κλειδιά για το υπέροχο σύμπαν που κρύβεται πίσω από τις πεπερασμένες διεργασίες των αμφιβληστροειδών του? Πως είναι δυνατόν να χάσεις κομμάτια από τη ψυχή σου;
Δεν μπορεί να έχει πάψει να αισθάνεται και να νιώθει ως μέρος του όλου… κι όμως η απόκριση είναι εδώ και αιώνες καταφατική…….

Τότε… με περίσσια αφέλεια εναντιώνεται… ¨…let’s re-invent the gods and all the myths of the ages…celebrate symbols from the deep elder forests¨ …ας γυρίσουμε σε έναν αισθητικό τρόπο ζωής. Απενοχοποιημένο από ηθικές και πάγιες γνωματεύσεις που μας εγκλώβισαν στη μίζερη καθημερινότητα μας. Ένα τρόπο ζωής, αντί-κείμενο στα λυσσώδη και σαρκοβόρα φτενά σύγχρονα πρότυπα που απομυζούν την ομορφιά και την ανθρώπινη ελεύθερη βούληση…ας σκοτώσουμε τους «πατεράδες» μας και ας ερωτοτροπήσουμε βουλιμικά με τις «μανάδες» μας…ας γυρίσουμε στην ζεστή μητριαρχική εποχή όπου τα πάντα ήταν μοιρασμένα με μέτρο και ομορφιά, όπου οι μητρικοί ζεστοί κύκλοι δεν περιλαμβάνονταν μέσα σε πατρικά απόλυτα και στέρφα τρίγωνα… ίσως τότε υπάρξει ακόμα… ¨ελπίδα μία…

…μια προνύμφια ελπίδα¨ …

Τι ειναι ποιημα;

Η κυρια μας λεει οτι το ποιημα ειναι μια συναισθηματικη διαδικασια, οπου ο ανθρωπος – ποιητης εκφραζει το ψυχισμο του. Εγω λεω οτι ολα αυτα ειναι μπουρδες. Εγω θα σας πω τι ειναι ποιημα και αφηστε τη δασκαλα να τη σφαξει σα κουνελι ο πανουσης!χεχε. λοιπον εχουμε και λεμε: ποιημα ειναι μια ¨κολλα¨ χαρτι Α4 (συνηθως) οπου πανω της καποιος με ενα στυλο ή ενα μολυβι (ε δε θα αγγιξουμε και την κυνικοτητα του De Sade) γραφει προτασεις-λεξεις κατακορυφα (ισα ισα να φαινεται η διαφορα απο το πεζό, χωρις να νοιαζεται για τα 2 τριτα του χαρτιου που μενουν ανεκμεταλευτα (η greenpeace εχει αρχισει να αφηνιαζει με μια τετοια σπαταλη!)) που τις πλειστες των περιστασεων τερματιζουν με το τελειωμα της ¨κολλας¨ (ευτυχως που δε συνεχιζει πιο κατω, γιατι δε θα μπορουσε να ανακοψει ευκολα αυτο το συρφετο χαζομαρας). Μολις τελειωσει το ¨ποιημα¨ ο δηθεν ποιητης το ξαναδιαβαζει για να διορθωσει τυχον λαθη τοσο ορθογραφικου οσο και νοηματικου περιεχομενου (δλδ. κυρια εφοσον το ποιημα ειναι μια συναισθηματικη διαδικασια οπως προειπατε ο ποιητης με το να διορθωνει το ποιημα του κανει και διορθωσεις συναισθηματικου χαρακτηρα? Just askin’)...

-...κηρια κυρια?
-τι ειναι artaud παιδι μου?
-ολη σειμερα ειπαν ποιμα εκτος απο μενα..εινε αδικο καλε κυρια...θελω να πω και γω!
-παιδια καντε λιγο ησυχια...ο artaud θελει να μας πει ενα ποιημα

(σαρκαστικα η κυρια τονιζει το¨ artaud ¨ και το ¨ποιημα¨)

(χαχανιτα, γιουχαϊσματα, σαϊτες προς το μερος του)

(ατεγκτα κυνικος ως αδιαφορος ο artaud για την περιξ αυτου χαβρα που διαδραματιζοταν και αφου διαισθανεται να κοπαζει η αρχικη εξαψη του φανατικου ¨κοινου¨του...βγαζει μια κολλα Α4 απο τη τσαντα του, ριχνει μια λαγνα ματια στη δασκαλα του και αρχιζει να αναγιγνωσκει στεντορεια και καθαρα)

Ορκίσου πως θα ζήσουμε.
Ορκίσου στο θάνατο
ότι εμείς θα ζήσουμε.
Ότι εμείς δεν θα υπάρξουμε χωριστά,
και πως όλα τα ρημαγμένα
πρωινά εγερτήρια της ύπαρξης μας
θα επουλωθούν
ξανά στο χάιδεμα της νιότης.
Πες μου πάλι για το χθες.
Για τα όνειρα χωμένα
καλά στο λαβύρινθο του νου.
Για τις πικρές αλήθειες
που γλυψαν απαλά το στόμα μας.
Πες μου ξανά,
και πάλι,
πως γράφει η ηλιαχτίδα του ιούνη
αλμυρές κόγχες
σε μαρμαρόχτιστους βυθούς.
Θύμισέ μου πάλι, σε παρακαλώ
πως απλώνεις το χέρι για ναγγίξεις
‘κείνο το ξεχασμένο κορίτσι
πούχει στη καρδιά κοχύλια
και τουρανού τα βλεννώδη μάτια.
Θύμισε σε αυτό το σπιλωμένο
όνομα πώς φτιάχνεται η αγάπη.
Πώς δυο χείλια
ματώνουν με οδύνη σένα φιλί.
Και πες τους.
Πως όλα τελείωσαν.
Για όλους.
Όλοι πήραν ό,τι τους άξιζε.
Και αφέθηκαν.
Στους δρόμους απλά......για να ζήσουν.


Υ.Γ. Κυρια κηρια? Με αυτο δαυτο το πιμα θα παρω και γω κανα βραβιο σα τον οδυσσεα και τη μαρια?

Υ.Γ.2 Σκασε artaud παιδι μου...εχουμε σοβαροτερα πραγματα να κανουμε....

Y.Γ.3 ...και συν τοις αλλοις να γραψεις ολες τις λεξεις στη καρτελα, να ερθεις μετα του κηδεμονος σου αυριο γιατι εισαι ανορθογραφος κατα συρροην, αυθαδης, εγκαθετος καθως ασκεις προβοκατορικες αντι-ηθικες αποψεις περι τεχνης και γιατι απεκδυεσαι οποια ψηγματα ορθο-κανονικοτητος επιτασσει το συγχρονο ζην!

ποιο καλο παιδακι εχει σειρα τωρα;